Κυριακή, 14 Απριλίου 2013

Καταγγελία για την προσπάθεια της ΑΡΕΝ να σπάσει το φεστιβάλ της ΕΑΑΚ Κομοτηνής

28 Μαρτίου - η ΕΑΑΚ Κομοτηνής ανακοινώνει το 6ο Φεστιβάλ της στις 10-13 Απρίλη. Γίνεται σαφές ότι θα γίνουν πολιτικές εκδηλώσεις, προβολές, πάρτυ και ένα μεγάλο live. Ως γνωστόν, σε κάθε φεστιβάλ μας το πάρτυ γίνεται Παρασκευή και το live το Σάββατο στην Π. Νομική.

3 Απρίλη - συνεπής στην παράδοσή της, η ΑΡΕΝ ανακοινώνει πάρτυ στην ημερομηνία του φεστιβάλ μας, ενώ μπορούσαν να επιλέξουν κάποια άλλη μέρα ή την πρώτη εβδομάδα του μήνα, η οποία ήταν κενή από εκδηλώσεις. Προφανώς και δεν μπήκαν στον κόπο να έρθουν σε συνεννόηση με τους συναγωνιστές των ΕΑΑΚ. Την επόμενη μέρα, η ΑΡΕΝ ανακοινώνει επίσημα το πρόγραμμα και τις ημέρες της αντιφασιστικής εβδομάδας, το πρόγραμμα της οποίας τυχαίως συμπίπτει με τις ημερομηνίες του φεστιβάλ μας.

5 Απρίλη - βρίσκουμε την ΑΡΕΝ στην σχολή και προσπαθούμε να δούμε τι θα γίνει με τις παράλληλες εκδηλώσεις. Η ΑΡΕΝ δεν δείχνει καμία διάθεση συνεννόησης, ενώ τις επόμενες μέρες μας "ενημερώνει" ότι το πάρτυ μας δεν θα γίνει. Τους λέμε για την πρόθεσή μας να γίνουν και τα δύο πάρτυ, το δικό μας στο φουαγιέ και το δικό τους Χούτο, παραμένουν όμως αμετακίνητοι.

12 Απρίλη – την ώρα που ξεκινούσαμε την προετοιμασία στο φουαγιέ του Ιστορικού, εμφανίζεται η ΑΡΕΝ με ενισχύσεις από όλη την Θράκη και δηλώνει προκλητικά ότι ένα πάρτυ θα γίνει απόψε εδώ, το δικό τους. Εμείς προσπαθώντας να βρούμε μία λύση η οποία να μας καλύπτει όλους, τους προτείναμε να πάνε στον Χούτο, όπου και οι ίδιοι καλούσαν και εμείς να μείνουμε στο φουαγιέ, γιατί έξω είχε ψύχρα και διεξαγόταν live, ενώ το φουαγιέ των παρευξεινίων δεν μας το δίνει ο πρόεδρος του τμήματος και μέλος του Συμβουλίου Διοίκησης, Μπότσαρης. Αυτοί εμμονικά απαιτούν και το φουαγιέ, ξεστομίζουν μία σειρά χυδαιότητες και αρχίζουν την φυσική αντιπαράθεση με σπρωξίδια, γροθιές και καρέκλες στον αέρα για να μας εκφοβίσουν. Πέρα από τις ύβρεις, ακούσαμε μεταξύ άλλων: ότι “το 0.3% θα πάρει το μπούλο από την αριστερή κυβέρνηση”, ότι “πριν 3 χρόνια τους ζητούσαμε ποσοστά από το πάρτυ τους” και αν τα θέλουμε σε ευρώ ή δραχμή, ότι οι αρενίτες “πήρανε τα πρωτοετά, ενώ δεν ήταν καν στην κατάληψη”, ότι ψηφίζουμε ΠΑΣΟΚ, μας ρωτούσαν από ποιον τα παίρνουμε!
 
Ενώ τα πράγματα θα κατέληγαν σε μία βίαιη απομάκρυνσή μας, καταφτάνουν 5 σύντροφοι ΕΑΑΚίτες από την Ξάνθη να μας στηρίξουν. Προς στιγμήν η ΑΡΕΝ έδειξε να ρίχνει τους τόνους, αποδεικνύοντας ότι δεν είχαν στο μυαλό τους το να βρουν μία κοινά αποδεκτή λύση, αλλά ότι εξαρχής έβλεπαν το θέμα με όρους σύγκρουσης και επιβολής δύναμης. Μετά από την αδυναμία συνεννόησης αποφασίζουν μόνοι τους να καταλάβουν τον χώρο κολλώντας αφίσες και κρεμώντας πανό, γίνονται νέες αντιπαραθέσεις και καταλήγουν να κλοτσάνε στα πλευρά και στο κεφάλι πεσμένο σύντροφο από το Ιστορικό. Σε αυτή τη θρασύδειλη επίθεση που παραπέμπει σε άλλους χώρους, η αναμενόμενη απάντηση του συντρόφου είναι μια περήφανη μπουνιά στα μούτρα του υπαιτίου, ο οποίος τον ρωτούσε επίμονα “αν του την είχε ρίξει καλά”.

Στην συνέχεια, πιστεύοντας ακόμα ότι μπορούμε να τα βρούμε, τους προτείναμε να κάνουν το πάρτυ τους στο χούτο, όπου και καλούσαν, ενώ εμείς στο φουαγιέ, με ελεύθερη είσοδο και για τα δύο από το φουαγιέ. Αυτοί από την άλλη απαιτούσαν δική τους είσοδο με έναν διάδρομο από τραπεζάκια(!), αποκόβοντας τα δύο πάρτυ και περιορίζοντας και άλλο τον χώρο μας. Τελευταία συμβιβαστική μας πρόταση ήταν να μείνει η κεντρική είσοδος κλειστή και οι είσοδοι να είναι και για τα δύο πάρτυ από την πίσω πλευρά. Δεν υποχώρησαν ούτε βήμα. Όταν κατάλαβαν εντέλει ότι “δεν τους έπαιρνε” να επιβάλλουν με τον τσαμπουκά τις υπερβολικές αξιώσεις τους, αποχώρησαν από το φουαγιέ και πραγματοποιήσαν το πάρτυ τους στο προαύλιο.

Μερικές παρατηρήσεις:
Για την παράδοση της ΑΡΕΝ Κομοτηνής. Δεν είναι η πρώτη φορά που η ΑΡΕΝ προσπαθεί να εξοντώσει οικονομικά την ΕΑΑΚ, με παράλληλα πάρτυ και εκδηλώσεις. Το 2009 βάλανε πάρτυ πάνω στο δικό μας, στο πρώτο φεστιβάλ που προσπαθήσαμε να διοργανώσουμε. Το 2010, επαναλαμβάνεται το ίδιο σκηνικό. Το 2011 χαντακώσανε Γενική Συνέλευση βάζοντάς την εμμονικά Παρασκευή αργά το απόγευμα για να χτυπήσουν τις εκδηλώσεις του φεστιβάλ μας. Έτσι αντιλαμβάνονται οι συναγωνιστές της ΑΡΕΝ την πολιτική αντιπαράθεση. Καθώς δεν μπορούν να αντιπαρατεθούν πάνω σε πολιτική βάση, προσπαθούν να εξαφανίσουν οικονομικά ένα ανεξάρτητο αριστερό σχήμα.

Για τις χυδαιότητες. Αντί να ντραπούν για όλο το σκηνικό που δημιούργησαν, δεν έχασαν ευκαιρία να “αξιοποιήσουν” τις συμπλοκές διασπείροντας ψέματα ότι χτυπάμε ανυπεράσπιστα κορίτσια και ότι εισβάλλαμε στο πάρτυ τους και τους ξυλοφορτώσαμε. Οι χυδαιότητες και η λάσπη που εκτοξεύει ένα “αριστερό ενωτικό” σχήμα δεν κρύβουν μόνο έλλειψη πολιτικών επιχειρημάτων ή απουσία στοιχειώδους αριστερής ηθικής. Φανερώνουν τον τρόπο με τον οποίο η ΑΡΕΝ αντιλαμβάνεται τον συνδικαλισμό και τους αγώνες στα πανεπιστήμια. Φράσεις του τύπου “σας πήραμε τα πρωτοετά στην κατάληψη” δείχνουν μια αντίληψη αφενός των φοιτητών ως κινούμενες ψήφους και αφετέρου της κατάληψης όχι ως μέσο διεξαγωγής αγώνα με ανατρεπτικά πολιτικά χαρακτηριστικά και αιτήματα, αλλά ως μέσο μαντρώματος των φοιτητών στο κομματικό μαντρί.
Για την “αριστερά του 27%”. Για άλλη μια φορά δεν κρύψανε ότι είναι η νεολαία του συνασπισμού στο πανεπιστήμιο, ότι αυτό που επιδιώκουν είναι η “αριστερή κυβέρνηση” του ΣΥΡΙΖΑ. Θα έπρεπε να προβληματιστούν για το ότι βρίσκονται σε ένα κόμμα της ριζοσπαστικής αριστεράς, το οποίο μετά την εκλογική του άνοδο και την άγρια επίθεση που εντείνεται ενάντια στους εργαζομένους και την νεολαία, αντί να κλιμακώνει την αντεπίθεση και την αντιπαράθεση, διολισθαίνει σε ολοένα και πιο δεξιές θέσεις και πρακτικές.
Η κατάργηση των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων γίνεται “επαναδιαπραγμάτευση”, οι όποιες ριζοσπαστικές προτάσεις μπαίνουν στο συρτάρι και προτείνονται “λύσεις” με άρωμα δικομματισμού, όπως: “Ανάπτυξη” - σε περίοδο κρίσης βέβαια, τα μόνα κράτη με ανάπτυξη είναι αυτά τύπου Κίνας, με εργασιακά κάτεργα και ψίχουλα για τους πολλούς, ανάπτυξη και υπερκέρδη για τις επιχειρήσεις. “Πάταξη της φοροδιαφυγής” και “φορολόγηση του μεγάλου κεφαλαίου” - όταν δεν συγκρούεσαι βέβαια με την ΕΕ, η οποία απαγορεύει από την ιδρυτική της συνθήκη τους περιορισμούς στην κίνηση κεφαλαίων, τότε μάλλον τρέφεις αυταπάτες. “Υγιής επιχειρηματικότητα” – σε ένα παραγερασμένο, και σάπιο σύστημα σε κρίση, ο μόνος τρόπος για τους από πάνω να διατηρήσουν τα κέρδη τους είναι ο εργασιακός μεσαίωνας, οι μίζες και τα σκάνδαλα, οι κερδοσκοπίες, οι πολεμικοί τυχοδιωκτισμοί. Ακόμα και να ήταν δυνατή η “υγιής” επιχειρηματικότητα, ένα κόμμα της αριστεράς δεν θα έπρεπε να ενδιαφέρεται για την ευημερία των επιχειρήσεων, αλλά την ευημερία των εργαζομένων και της νεολαίας. “Σταδιακή αποπληρωμή του χρέους” – το χρέος δεν το δημιούργησε ο κόσμος της εργασίας και της νεολαίας. Το δημιούργησαν οι κυβερνήσεις που χρεώνονταν για να στηρίζουν τις τράπεζες και τις επιχειρήσεις, με ενέσεις ρευστότητας στο τραπεζικό σύστημα, με κρατικοποίηση των ζημιών και ιδιωτικοποίηση των κερδών. Δεν το χρωστάμε και δεν πρέπει να το πληρώσουμε. Μόνο με την διαγραφή του θα σταματήσουν να πηγαίνουν δισεκατομμύρια κάθε εβδομάδα για την αποπληρωμή του χρέους και θα βρούμε πόρους για παιδεία, υγεία, κοινωνική ασφάλιση/πρόνοια, μισθούς και συντάξεις. “Εγγύηση της παραμονής της Ελλάδας στην ΕΕ και το ευρώ”, “διαπραγμάτευση με τους εταίρους”. Ευρωπαϊκή Ένωση = κούρεμα των καταθέσεών μας, κούρεμα της ζωής και του μέλλοντός μας. Διαπραγματεύσεις με τον εχθρό δεν οδηγούν πουθενά, όπως φαίνεται και στην Κύπρο: μέχρι και το όχι μιας κυβέρνησης και ενός λαού μπορεί να παρακαμφθεί, μπορεί μια χώρα ολόκληρη να εξαναγκαστεί σε οικονομική αυτοκτονία για την σωτηρία της ΕΕ και των τραπεζών, μιας ΕΕ που κρύβεται πίσω από κάθε επίθεση που δεχόμαστε, μιας ΕΕ που έχει φτιαχτεί και έχει σχεδιαστεί, αρχικά ως Ευρωπαϊκή Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα, μετέπειτα ως Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, για να εξυπηρετεί τις ανάγκες του μεγάλου κεφαλαίου.
Παράλληλα οι συναντήσεις με Πέρες, Σόιμπλε, ΔΝΤ, οι εξυμνήσεις του εθνάρχη Καραμανλή αλλά και της πολιτικής του Ομπάμα, οι αναγγελίες για συνεργασία με τον ακραία εθνικιστή, ρατσιστή και μιλιταριστή Καμμένο δεν εξυπηρετούν το κίνημα, τους εργαζομένους και την νεολαία. Αντίθετα σπέρνουν αυταπάτες και φανερώνουν μια λογική συμβιβασμού και εκλογικής αυτοενίσχυσης.
Απέναντι σε αυτή την αριστερά, εμείς προτάσσουμε την ανυπόταχτη αριστερά της ρήξης και της ανατροπής, για κλιμάκωση της αντεπίθεσης εργαζομένων-νεολαίας, για ενίσχυση του κινήματος με οργάνωση από τα κάτω, με αγώνες διαρκείας, συντονισμένους σε μόνιμη και δημοκρατική βάση και με ένα νικηφόρο αντι-ΕΕ, αντι-κυβερνητικό, αντι-διαχειριστικό, αντικαπιταλιστικό εντέλει περιεχόμενο και προσανατολισμό!

3 σχόλια: